De weg van het water...

[Val-Rikard]

21 jaar geleden filmde ik de avontuurlijke tocht van een trio speleologen langs een ondergrondse rivier in de Belgische Ardennen. Wat ik toen schreef in de opening tekst is vandaag, jammer genoeg, meer dan actueel...

https://youtu.be/jdPAUFLhTrc

( Foutje van mij, kan dit verplaats worden naar de babbelhoek ?)

[Ronald]

U was daar een stukje jonger, mijnheer 

[Val-Rikard]

U was daar een stukje jonger, mijnheer 

[Koen]

Jawadde, dat zou niets voor mij zijn. Alleen al de schrik om vast te geraken  . Nee, dan klim ik liever op de rotsen!
Wel een toffe documentaire.

Groetjes,
Koen

[Metpetergaathetbeter]

Nee, dan klim ik liever op de rotsen!

veel minder gevaarlijk hé, daar kun je hoogtes naar beneden vallen 

[Decapod]

Riks huidige badlectuur lijkt me toch wat minder zenuwslopend  . Ik zou het niet durven!
En idd: maar al te waar, wat er in het begin gezegd wordt. Hier in de streek worden ook al tientallen jaren beemdgronden en natte oevers verkaveld met alle gevolgen vandien.

[guy holbrecht]

claustrofobisch ,

[doomslu]

claustrofobisch ,

Mij krijg je daar ook niet in hoor.
Ik kan zelfs dat filmpje niet bekijken... 

[Herwig]

Dirks videootje bekeken daarstraks tijdens het ontbijt ....      Geweldig.

30 jaar geleden hebben we eens  'gegrot'  in  d' Ardennen, in overall, met laarzen en helm. Sportief geklauter & gekruip, inclusief zo'n enge (letter- en figuurlijk)  'brievenbus' , maar die was facultatief.    Rare is dat we de ganse onderaardse tocht nergens hoogte- noch engtevrees ondervonden.  Het groepsgevoel is hierbij belangrijk uiteraard. Plus de uitstekende, rustgevende begeleiding. Zou het nu zelf niet meer aandurven denk 'k, gewoon omdat we molliger en minder soepel zijn 

Knap gemonteerd,  uw filmpje en een sublieme herinnering alleszins.  Is dit voor u compleet verleden tijd of  'grot'  je soms nog  ?

 

[Metpetergaathetbeter]

   Rare is dat we de ganse onderaardse tocht nergens hoogte- noch engtevrees ondervonden

geen hoogtevrees zal geweest hebben omdat je nauwelijks referentiepunten had waar je je ziek op kon kijken, dat engte zal aan het groepsgevoel gelegen hebben