Woensdag was een zwarte dag. Het ging steeds slechter en slechter. Locomotieven haperden zowat op elk recht stuk, wagons ontkoppelden om de haverklap, ontsporingen iedere oogwenk, kortsluitingen ... kortom miserie alom. "Nog zo'n dag en ik gooi mijn baan op de schop!", was mijn vastberaden besluit. Boos, ontgoocheld en gefrustreerd ben ik laat gaan slapen. "Ik begin voorgoed opnieuw!", ging door mijn hoofd tijdens het inslapen.
De volgende dag, terug van m'n werk, dacht ik plots, toen ik de bus met wasbenzine zag staan, "waarom dit eens niet proberen?". De gebruikelijke isopropanolfles opzij gezet, en mijn natte railreiniger gevuld met wasbenzine. Het begon weer haperend en stotterend, maar na een paar rondjes reed de boel weer een stuk vlotter.
Vandaag, op een uitzondering na, reden de treinen stroringsvrij! Uren hebben ze hun rondjes gereden, zonder haperingen, zonder onkoppelingen, zonder ontsporingen... Een droom!
Dit is geen reklame voor wasbenzine! Maar wie heeft met zijn huidige baan al eens op het randje gestaan om het helemaal op te breken, zodanig ergeren aan iets dat het teveel wordt? Wie herkend dit verhaal, en waarmee ging het mis?
groetjes,
Zeer herkenbaar. Het wel en wee van een modelspoorbaan is eigenlijk net hetzelfde als het echte gewone dagelijkse leven. Goede en slechte dagen wisselen elkaar af. Soms heb je de indruk dat er meer slechte dan goede dagen of dingen zijn, maar dan opeens... als een donderslag bij heldere hemel, gebeurt er iets, soms maar een kleinigheid, die het leven weer mooi maakt, en waard om geleefd te worden, of zoals voor onze baan...waard om er mee verder te gaan.[:D][:D][:D][:D]
Inderdaad zeer herkenbaar, niet alleen bij het rijden maar ook bij het bouwen. Soms gaat het heel vlot...dan begint het te haperen, de inspiratie blijft weg en de goesting soms ook en dan ligt het werk soms weken stil. En dan begint de microbe plots weer opnieuw te bijten en gaan we verder waar we de laatste keer gestopt zijn...
Heel bekend fenomeen , er zijn dagen dat alles op wieltjes loopt, en er zijn dagen dat ik het spuugzat ben, ontsporingen, locs die haperen en ga zo maar door , en ook bij mij komt dan de gedachte om er helemaal mee te stoppen, maar na een paar uren begint het al terug te kriebelen, en gaan we weer verder h?, stoppen, NO WAY!!![xx(]
Dit geval herken ik ook ... is blijkbaar voor iedereen bekend [:)]
Dikwijls denk ik NU begin ik opnieuw, en verkoop al die (te) dure Belgishe loks en wagens en start met USA loks.
Veel goedkoper, minder last van vuile rails, daar hebben de treinen geen rubberen banden [:)]
Vraag me soms af waarom wij die wel hebben ... het is alleen maar om de rails te besmeuren, maar na 35 jaar rij ik nog steeds toch met Belgishe loks, [:D]
Tot op een zekere dag de problemen weer toeslaan, en dan grrrrr .............. ?????? [?]
Zeer herkenbaar... en velen vergeten dat het niet alleen aan de sporen ligt maar ook aan de wielen, het heeft geen zin je sporen te kuisen als nadien al je besmeurde rollen materiaal hun vuil weer afgeven aan de gekuiste sporen.
Niet alleen bij het rijden, maar zeker ook bij het bouwen, en dan vooral wanneer je gaat "scratchbuilden" of je grenzen probeert te verleggen.
"1% inspiratie, 99% transpiratie" zei Edison ooit. Klopt.
Na 55 jaar hobby weet ik al zeer lang dat onderhoud van primordiaal belang is. Ik heb HO en Z en bij dat laatste moet heel wat onderhouden worden of het boeltje rijdt zoals Saraan het beschrijft.
Telkens er loks op de baan gaan komen worden de wielen en de rails gereinigd met ... wasbenzine natuurlijk; het hard stuk linnen op een blokje hout doet wonderen, het is een routine welke meer dan zijn vruchten afwerpt: nooit problemen, Marcel
Ik heb in dit draadje (http://www.modelspoormagazine.be/newforum/topic.asp?TOPIC_ID=6178) ooit al eens een verhaal gedaan.
Dat was een echte nachtmerrie voor mij !
Gelukkig is het goed afgelopen !
Modelspoorse groeten,
Eric.
Ik heb alleen problemen die zich voordoen als ik heel fier mijn baan wil laten zien aan iemand. Storingen die nooit voorkomen, die heb je zo'n moment.
Fred
citaat:
Geplaatst door fredvervoort
Ik heb alleen problemen die zich voordoen als ik heel fier mijn baan wil laten zien aan iemand. Storingen die nooit voorkomen, die heb je zo'n moment.
Fred
Dat is inderdaad een bekend verschijnsel,wet van murphy???
Ik moet zeggen dat ik weinig last heb van storingen,als het 3 weken,of zo,niet gereden heeft is een keer rijden met de roco poetswagen voldoende.
Over smeer op de wielen en zo maak ik me geen zorgen en wellicht daardoor heb ik er ook geen last van.
Ik blijf zweren bij de wat verende rails,maar daar voor krijg ik de handen bij jullie niet op elkaar.
Feit blijft dat een vast (keivast)gelegde rail niet door vuil maar door kiepen van de lok slechter rijdt.
Maar ook dat gelooft.........[8)][8)]
Ik dus wel.[:p]
wim
Het is idd zeer herkenbaar, ok als ik mijn baan wil "showen" dan loopt het altijd mis. Ik heb heel vaak storingen gehad met m'n Mobile Station ( waar ik nu van af ben )
citaat:
Geplaatst door Saraan
Maar wie heeft met zijn huidige baan al eens op het randje gestaan om het helemaal op te breken, zodanig ergeren aan iets dat het teveel wordt? Wie herkend dit verhaal, en waarmee ging het mis?
groetjes,
- Het eerste half jaar, zomer 2008, opbouw van de structuur (25m2), verliep manisch enthousiast.
- Mijn eerste ervaringen met het sporen leggen: slechte geluidsisolatie --> terug uitbreken, werkten, euh, relativerend.
- Geconfronteerd met, vanuit kennis 'nada', digitalisering van het spoor, lag alles maanden stil. Overdonderd door de mogelijkheden (en vooral: onmogelijkheden!)
- Momenteel zit ik vooral met vragen rondom de megalomanie die mij bezielde van ineens een "levenswerk" (ook letterlijk) op poten te zetten:
niets moet, natuurlijk, maar ik besef de laatste tijd pas dat ik mij voor tientallen (?) jaren heb verbonden aan
??n project. Dat knaagt wel eens.
Maar Athus groeit!
Traag maar zeker [;)].
Luc
Wim, kan je even uitleggen wat je bedoeld met:
"Ik blijf zweren bij de wat verende rails,maar daar voor krijg ik de handen bij jullie niet op elkaar.
Feit blijft dat een vast (keivast)gelegde rail niet door vuil maar door kiepen van de lok slechter rijdt."
Mag ook via pm.
Alvast bedankt.
citaat:
Geplaatst door nmbsverzamelaar
Wim, kan je even uitleggen wat je bedoeld met:
"Ik blijf zweren bij de wat verende rails,maar daar voor krijg ik de handen bij jullie niet op elkaar.
Feit blijft dat een vast (keivast)gelegde rail niet door vuil maar door kiepen van de lok slechter rijdt."
Mag ook via pm.
Alvast bedankt.
jazeker.
Ergens moet er nog een draadje over zijn.
Ik beweer dat het zo flexibiel mogelijk leggen van de rails het gebrek aan verende wielen bij de loks opvangt.
Ik zal eens even zoeken naar dat onderwerp.
wim
Niet gevonden.(wie weet het nog wel???????????)
Maar het gaat ongeveer zo.
De wielen van vooral lange loks zitten soms nogal massief.
ligt de rails nu star en vast dan zal er als snel een kleine oneffenheid ontstaan waar de lok (heel miniem)op kantelt.
Het idee is niet van mij zelf maar uit een of ander engels blad
maar ik heb het wel geprobeert
keihard vast gezetten rails,met keihard ballast rijdt slechter dan los gelegde rails.
Volgens mij bewijst dit dat een lichte vering in de rail veel contact storing voorkomt.
Al mijn rail ligt op rubber met latex ballast lijm ,en ik heb weinig contact storing.
Bewijs van de kou grond natuurlijk maarja.
wim
wat ik altijd voor heb is dat wanneer ik aan het rijden ben
en de kamerverlichting is aan alles goed verloopt
van de moment dat ik het licht uitdoe voor de sfeerverlichting op de baan goed te kunnen zien beginnen alle treinen te ontsporen of loopt er iets anders mis
citaat:
van de moment dat ik het licht uitdoe voor de sfeerverlichting op de baan goed te kunnen zien beginnen alle treinen te ontsporen of loopt er iets anders mis
[:D][:D][:D][:D][:D]
[:D][:D][:D] Is dat ook overdag, of alleen maar 's nachts? [:D]
het is zowel overdag als snachts ;-)