Vlak voor de vakantieperiode heb ik een vrij radicale beslissing genomen wat mijn baan betreft. Het bestaande het concept was niet meer aanvaardbaar door aanhoudende rugproblemen en een aantal beginnersfouten maakte dat de baan meer dan 3 jaar onaangeroerd bleef (buiten af en toe de treinstellen eens te laten rijden). Mijn besluit stond vast. De baan moest gesloopt worden.
Ondersteund door de nieuwe ideeën voor een nieuwe baan, werd dit in juli een feit. Zorgvuldig werd alles wat gerecupereerd kon worden, verwijderd en de rest werd herleid tot brandhout.
Maar ...
De vakantie gaf ook tijd tot denken waardoor de twijfel toesloeg. De vraag of ik terug een vaste baan, een modulebaan of een hybridebaan zou gaan maken stakt de kop op.
Door de beperkte tijd die ik heb, zou ik opteren voor een modulebaan (zoals het concept van de forumbaan) maar één van de grootste issues die ik daar bij heb, is de module overgang. Er zijn vele manieren om koppelingen te maken en de modules uit te lijnen maar desondanks hoor ik steeds dat overgangen een groot probleem vormen.
Een vaste baan is mogelijk maar ik vraag mij af of dit wel een goed idee is. De ruimte is geen probleem maar ik ben beperkt in tijd daar ik deze moet verdelen over twee passies (modelbouw en muziek). Bovendien vrees ik terug te hervallen in de frustratie dat iets niet afgewerkt geraakt.
Hybride, een combinatie van beide is een compromis. Of dit een goede oplossing biedt voor de problematiek weet ik niet.
Graag had ik jullie ervaringen of ideeën gelezen. Ik weet dat er heel wat pro en contra's zijn maar mogelijk komen er een aantal interessante suggesties naar boven.
Mvg
Koen
Ik heb een hybride baan. Tis te zeggen dat hij uit segmenten bestaat die niet allemaal even groot zijn. De reden: makkelijker aan werken, je neemt een segment uit en dat kan je op zijn kant of ondersteboven op de werktafel leggen. Andere reden: verhuizing, daar heb ik al een keer gemak van gehad.
Op de meeste segmentscheidingen lopen gebogen sporen scheef over de scheiding heen. Dat geeft geen problemen, mits je zeer nauwkeurig werkt.
Als ik nu zou herbeginnen met mijn baan (die trouwens ook niet opschiet), dan zou ik een concept uitdenken waarbij ik een normale baan kan maken, uit verschillende delen. Vergelijk het een beetje zoals de forumbaan, maar dan met één hetzelfde thema over de ganse treinbaan. De eerste module die je maakt is een treinbaan op zich, waar je later nog stukken kan bij bouwen. Iets zoals Drubeck/Roycourt van de Dwarsliggers. Dat was in het begin maar één module met een kopstation, later is dat een doorgaand station geworden door daar nog een tweede module aan te bouwen met een keerlus met opstelspoor, de laatste verlenging was het viaduct van Senenne.
Zo heb je rap resultaat en zie je het vooruitgaan. Dat zal stimuleren om nog verder te doen. En, indien je dat wenst kan je de baan meenemen naar tentoonstellingen.
Bouw m'n baan ook in modules, maximale maat 1.2 x 0.7 m. Zoals Klaas al aangeeft is het idd eenvoudig onder de baan werken door de module op z'n kant te zetten. Heb geen problemen met de overgangen. Deze lopen over geschroefde messing strips waar ik de rail op soldeer en dan na de tijd doorslijp met een dun dremelschijfje.
Bouw mijn HoN3 imperium ook op in modeules. de grootste zijn 1.25m bij 0.90m. Das nog iets uit het verleden. De nieuwere modules zijn 1.20 bij 0.80m. Bevalt goed en bij een verhuizing al eens profijt van gehad. Ook bij herziene denkbeelden is het makkelijk. Meestal betreft dat een module en is dt gemakkelijker aan te passen zonder dat je je halve en in het ergste geval hele baan moet slopen.
Bedankt voor jullie reactie.
Blijkbaar opteren de meeste onder jullie toch voor modules. Het is inderdaad zo dat je met modules heel wat meer mogelijkheden hebt om wijzigingen aan te brengen zonder de boel te moeten slopen.
Toch zie ik dat er heel wat verschillende ideeën zijn betreffende de afmeting van modules. Is het gebruik van de norm een extra moeilijkheid of zijn er bepaalde redenen waarom deze niet altijd gehanteerd worden?
Mvg
Koen
Koen,
Als plaats geen probleem is en het niet je bedoeling is aan tentoonstellingen deel te nemen dan zou ik voor een eerder groot (en vast) ontwerp gaan dat in afgelijnde stappen gebouwd kan worden. Bijvoorbeeld station en fiddle yard om te beginnen; in een volgende fase een paradetraject tussen station en fiddle yard schuiven enz.
Los van het plezier van het bouwen geeft dit de voldoening binnen een afzienbare tijd treinen in een min of meer afgewerkte scenery te zien bewegen. Men dient er dan wel over te waken dat de afwerkingskwaliteit min of meer op eenzelfde niveau blijft. Meestal worden we vaardiger en handiger met de tijd en hebben we al eens de de neiging eerdere bouwsels als minder goed te ervaren.
Groeten.
Gino
Ik herken je probleem, dubbele hernia in mijn lage rug en dubbele hernia in mijn nek. Ik was een grote klassieke baan aan het maken. Mijn lokdepot 4,2x1,6m staat er al jaren met een wissel stuk. Ik heb gekozen om verder te gaan met een fremo baan, alleen heb ik geen DC maar AC materiaal. Ik volg dus alleen de fysieke norm ( B96 ) ik maak mij bakken 90 cm lang maar dat is iets te lang om gemakkelijk alleen te verplaatsen. Mijn eerste bakken heb ik apart van elkaar gemaakt waardoor ze niet 100 % op elkaar aansloten. Bij de bouw van mijn tweede station ( 6x90 cm ) heb ik eerste de bakken aan elkaar vast gemaakt, dan gaten geboord, secondenlijm op rondellen gedaan en die op de bakken gezet, bouten erdoor een aangedraaid. Dan heb ik een kurklaag gelegd waar de rails moesten komen en vervolgens de rails erop schotter er op en de boel vastlijmen. Daarna heb ik bij de overgangen van de bakken de rails doorgeslepen met een dremel. Je kan ook de rails vast solderen op een vijs of een stuk printplaat bij de overgangen van de bakken. Ik heb niet de intentie om mijn bakken regelmatig te verplaatsen dus heb ik dat niet gedaan. Ik heb er wel voor gezorgd dat de rail die aan een rand van een bak komt nooit langer is dan 9 cm, als het dan toch eens zou fout lopen moet ik lange rail vervangen.
@Gino,
Plaats is inderdaad geen probleem. Ik kan kiezen tussen werken in een garage van 10x10m of op een zolder 4x9m + 6x5m (L-vorm). Op de laatste plaats stond mijn vorige baan.
Het is natuurlijk wel tof om een baan van dergelijk te kunnen bouwen maar hiertoe ontbreekt mij op dit ogenblik de tijd.
In verschillende fases werken, is natuurlijk een optie maar het probleem van het afwerkingsniveau kan je naar mijn mening moeilijk voorkomen.
@Froelants,
Dit lijkt mij een mooie oplossing voor de overgangen. Als ik modules zou bouwen, is er wel de intentie om mee te doen aan beurzen (enfin als de kwaliteit hoog genoeg is :) ).
Beide bedankt voor de tips. Ik zie het al, het zal geen gemakkelijke beslissing worden ::).
Dat een aantal van mijn modules een "grote"maat hebben is dat deze nooit naar een tentoonsteelling of zo meegaan, maar was wel handig bij een verhuizing. De modules die ik eventueel wel een keer wil tentoonstellen op een expo moeten natuurlijk van een handzaam formaat zijn. Vandaar dat deze afwijken. Ze moeten eventueel makkelijk in de auto of aanhanger passen. Ook voor het onder de modelbaan werken zijn modules wel handig daar je hem dan op zijn kant zet. Doe je met een complete modelbaan niet zo snel. ;D
En ach de overgangen eerst vast laten zetten en dan zoals Martin zegt met een dun slijpschijfje in den Dremel doorhalen. ;)
Ik ga ook voor modules, gewoon omdat ik geen plaats heb voor een vaste baan. Het probleem van uitlijnen is iets waar ik nu mijn kop zit over te breken. Vermits het in Z is valt het iets moeilijker.
Citeerrondellen
??? was da ??
Citaat van: milocomarty op 03 oktober 2012, 22:23:18 PM
Citeerrondellen
??? was da ??
het juiste nl woord weet ik niet, maar je het is gewoon een plat rond schijfje met een gat erin :D
Je steekt dat tussen je moer en het aan te draaien vlak.
Ah een sluitplaat of carroseriering
Ik denk dat dit een typisch Vlaams woord is :) . Wij gebruiken ook rondel of rondsel voor een klemring.
Mvg
Koen
Definitie van een rondel: http://www.woorden-boek.nl/woord/rondel (http://www.woorden-boek.nl/woord/rondel) je kan het woord ook intypen in google afbeeldingen zoeken.
Citaat van: Koen op 04 oktober 2012, 09:03:25 AM
Ik denk dat dit een typisch Vlaams woord is :) . Wij gebruiken ook rondel of rondsel voor een klemring.
Mvg
Koen
Rondelle is een Frans woord ;)
Tja, als 'chus d'oranche" nederlands is, dan kan dat ook wel zeker :-X (sorry was gisteren in Sneek en dat was iets dat me weer eens opgevallen is)
Als je het in Sneek hebt gezien, dan was het geen Nederlands, maar Fries. 8)
Citaat van: Havoc op 06 oktober 2012, 12:58:49 PM
Tja, als 'chus d'oranche" nederlands is, dan kan dat ook wel zeker :-X (sorry was gisteren in Sneek en dat was iets dat me weer eens opgevallen is)
Tijdens het verlof in Spa gehoord: "chus d'oranche de pomme" en dan mag je niet lachen :D :D :D
En bij de bakker "wit pain" en de bakker kwam met acht broden af... ...in plaats van één wit brood...
We zijn wel Koen's draadje aan het 'bevuilen'...
We kunnen altijd zo'n draadje starten in het geëigende forum. Nu ja, rondel wordt soms ook nog voor iets anders gebruikt, maar we houden het kindvriendelijk nietwaar?
Om even terug naar het topic te gaan: hybride baan. Wat is daar nu eigenlijk het voordeel aan? Als je de hybride baan niet groot genoeg kan maken om als zelfstandige baan te gebruiken dan heb je er toch geen voordelen aan tov alles in modules? En dezelfde redenering: als ze toch groot genoeg is, dan is er toch geen reden om modules te maken? Ik zie maar enkele scenarios waar het zin kan hebben. Bvb voor een deur, of een kast waar je vaak in moet. Dan kan je snel de baan bruikbaar maken en terug opruimen. Of zie ik dat verkeerd?
Koen,
Ik ben verrast om te horen dat je uiteindelijk gaat voor een ander concept. Persoonlijk zou ik ook kiezen voor een hybride oplossing. Het voordeel is inderdaad dat je uw modules geen beperking in afmeting, maar ook geen beperking in afwerking en tijd hebben. Je kunt ze één voor één afwerken afhankelijk van de beschikbare tijd, terwijl je de andere modules toch kunt gebruiken om (naakt) rond te rijden. Bovendien veranderen de technieken en de attributen voortdurend, waardoor je dit verschil ook gaat merken op uw modules. Dit zien sommigen misschien als een nadeel, maar het voordeel is dat je evolueert met de tijd en technieken en dat je niet noodzakelijk oudere modules noodzakelijk opnieuw moet voorzien van scenery. Persoonlijk vind ik het ook een voordeel dat je een module mee kunt pakken naar een andere plaats (bvb living of bij vrienden) om daar tegen een rustig tempo te werken. En terwijl je toch muziek speelt dwalen soms je gedachten af naar de module die daar staat te wachten en zo kan je ideeën onmiddellijk toepassen. Kwestie van de twee passies steeds te combineren. Misschien kan je een muziekfabriek maken?
Tot in de Nekker.
@Johan,
Ik denk dat Loco uitgebreid de voordelen van een hybride baan aanhaalt. Persoonlijk vind ik dat je, zoals Loco zegt, niet strikt aan bepaalde afmetingen moet houden. Bovendien zou ik bij een hybride ook het landschap in verschillende segmenten maken (zoals men dit in Miniature Wonderland toepast).
Je kan een klein deel tot in detail afwerken om dan op de baan te plaatsen.
@Loco,
Ik vrees dat je met afdwalende gedachten niet echt bevorderlijk zijn voor een samenspel met verschillende muzikanten. Dat zou niet echt klinken ;D.
Een muziekfabriek is misschien een goed idee ;).
Het is een feit dat je een module kan verplaatsen naar de living waarbij je niet apart hoeft te zitten om te bouwen. Goed idee :P
Tot in de Nekker.
Mvg
Koen
Ja, maar wat is dan het voordeel met een zuivere modulebaan? Of noem het een segmentbaan, sommigen hier maken dat onderscheid, ik niet.
Er is een subtiel verschil tussen modules en segmenten. Modules zijn wel segmenten, maar segmenten zijn niet altijd modules. Bij een modulebaan hebben de modules modulaire afmetingen. Dat wil zeggen dat op elkaar passende afmetingen hebben. Als je b.v kiest voor een modulaire maat van 60 cm, dan kun je modules maken van 60 bij 60, maar ook van 60 bij 120 of 60 bij 180. Kies je ervoor om ook modules van 90 cm of 150 cm te maken, dan is je modulaire maat feitelijk 30 cm omdat je met veelvouden van 30 cm werkt.
Bij segmenten kun je de afmetingen vrij kiezen. Je kunt b.v. segmenten maken van 130 cm en van 143 cm, om maar een voorbeeld te noemen. Die twee getallen hebben geen gemeenschappelijke basis, en dus is er geen sprake van een modulaire maat.
Met de ruimte die je hebt is het belangrijk om niet te groot te gaan beginnen.
Met een vast deel (schaduw station(s)) als basis kun je het zo gek gaan maken als je wilt.
Verschillende thema's etc en zo te demonteren van de delen dat ze ook mee te nemen zijn naar beurs of waar dan ook.
succes,
Kees-Jan
Yep, begin klein en als je in een verder stadium bent en een heel pakje zelf hebt bijgeleerd en meer zult kunnen kan je altijd uitbreiden dat lijkt me gemakkelijker dan nu een enorm groot project beginnen en na een paar maanden later tot de conclussie komen dat je het niet volledig gaat kunnen afwerken of klaarspelen. Zo krijg je enkel een afkeer om verder te doen met jou hobby en das nie de bedoeling peis ik? :)
Eerst kruipen, dan staan, en dan pas kleine stapjes doen, lopen komt nadien en als ge dan nog beter zijt gaat ge kunnen spurten, snap je? ;)
Koen is al veel meer dan een kruipertje, hoor ;)
Ik zou zeker ook voor bakken gaan, ook als ik zelf opnieuw zou moeten beginnen.
Hou wel je grotere plan in de gaten, en werk daar naar toe. Maak dus eerst een groot plan, deel het op in bakken, en bouw ze dan
Maak eerst de lege bakken (en poten) met een goed verbindingssysteem, ... en denk ook aan achtergrond, fries, verlichting, ...
Bedankt allemaal voor jullie reactie.
Ik denk dat er heel wat voor en nadelen zijn maar één ding is zeker: een vaste baan is van de lijst geschrapt.
@Eric,
Ik ben in ieder geval van plan om de zaak heel anders aan te pakken. Het geheel opdelen in kleinere delen is een must. Afhankelijk van de tijd kan dan deel per deel afgewerkt worden.
@Gerolf,
Ik zit tussen het kruipen en het gaan ;). Ik heb in ieder geval nog veel te leren (maar dat doen we elke dag hé :)). De vorige baan heeft in ieder geval laten inzien dat er toch nog een aantal fouten gemaakt werden die essentieel zijn om de baan mooi af te werken. Rijden deed deze baan perfect maar naar landschapsinplanting was deze baan niet echt ideaal :-[.
Het belangrijkste is dat ik er iets uit geleerd heb.
Ik heb al een zeer mooi concept in gedachte dat in eerste instantie eenvoudig is maar waar uitbreiding perfect mogelijk is. Op deze wijze krijg je relatief snel een gedeelte dat afgewerkt en functioneel is.
Nadien kan ik er dan telkens modules aan toevoegen.
Ik ga in ieder geval eerst alle bakken met toebehoren klaar maken om dan stelselmatig het project verder uit te werken.
Mvg
Koen
Mijn baan is een "vaste" baan, maar het landschap bestaat uit losse delen, op een ondergrond van Styrodur die op het lattenframe van de baan zelf steunt.
Het voordeel is dat je deze delen gemakkelijk aan een tafel of zo kan afwerken, ze zijn vrij licht (in gewicht) en nadien bij problemen aan de baan makkelijk wegneembaar, zodat ik overal aankan. (zie mijn draadje "Schwarzwaldbahn")
@Peter,
Dat is inderdaad een optie maar dan moet je nog steeds onder de baan kruipen, wat niet echt aangenaam is als je rugproblemen hebt :-[.
Mvg
Koen
Niks onder de baan kruipen, maar komfortabel er onder rijden.
Ik had een, zoals onderaan op de foto's te zien, een verrijdbaar onderstel met oude luchtmatras (heel zacht hoor). Het voorbeeld (en de foto's) komt uit de Miba Report 5 (Repa-Bahn praxis) van de onvergetelijke Rolf Ertmer
Mijn verrijdbaar stel had ik uitgeleend en heb het zwaar gemolesteerd (er was een kast op omgevallen??) en onbruikbaar terug gekregen, en heb helaas...nog geen nieuwe gemaakt (heb ook geen oude luchtmatras meer)
(http://i7.photobucket.com/albums/y284/Peter74/liege.jpg)
Heb ik ook zelf gemaakt gehad. Alleen is het met een slechte rug niet zo handig om dan terug recht te komen ::).
Om dan nog maar te spreken als je korte armen hebt ;D ;D ;D.
Mvg
Koen
Als je zo liggend onder de baan gaat solderen zou ik toch maar een veiligheidsbril opzetten. 8)
Verder lijkt het me comfortabeler om hiervoor een soort pootloze stoel te maken die iets achterover helt. Dan werk je meer voor je gezicht dan boven je gezicht.
Nog comfortabeler is een spoorbaan met modules of segmenten. Kan je gewoon aan tafel gaan zitten.
Het idee van een dergelijk karretje is niet slecht (die Miba ken ik) maar dan moeten schouders/hoofd zeker hoger liggen.
Mij lijkt je hoofd op leesafstand van je baanonderkant beter. Ook geen last van korte armpjes dan ;)
http://www.ho-ptit-train.be/Html/chariot.html
Inderdaad, zoiets bedoel ik. Maar dan met een iets hogere spoorbaan en daardoor een iets rechtere zithouding.
Deze man heeft wel erg weinig ruimte onder zijn spoorbaan.
Op mijn vroegere baan had ik nog minder plaats (slechts 50cm) ;D
Mvg
Koen
Ik heb wel eens gespeeld met de gedachte om aan de voorkant van de baan een soort goot te maken van 10 cm breed en 10 cm diep waarin alle hoofdbedrading, elektronicaprinten en wisselmotoren zijn ondergebracht. Daar kan je dan heel makkelijk zittend bij. Onder de baan heb je dan alleen maar de aansluitdraden naar de spoorstaven en de bedieningsstangen naar de wissels. En dat zijn dingen waar je maar zelden bij moet.
Op mijn huidige baan ga ik dat niet meer toepassen, dat zou praktisch neerkomen op nieuwbouw en daar heb ik even geen zin in.
In de club hebben wij een bureelstoel (bureaustoel) die in de laagste stand onder de baan kan. Deze stoel heet intussen zijn rugleuning verloren waardoor je alleen nog een zitje op vier wielen overhoud. Het is wel echt handig als je onder de baan al zittend kunt solderen. Natuurlijk veronderstelt dit een zekere hoogte van de baan. Want anders kan je het vergeten.