Ik loop hier al een tijdje rond met een ei. Geen idee of dit misschien beter bij "modelspoorbeginners" zou staan, maar als de mods willen, mogen ze dit gerust verplaatsen.
Het probleem is als volgt: het spoorplan voor mijn Z baan is na 30 jaar eindelijk (zo goed als) klaar en dus kan er begonnen worden. Maar hoe? Er zijn 3 punten:
1) Ik heb nog nooit een "echte" baan gemaakt en weet dus niet goed hoe beginnen. Met de onderbouw uiteraard, maar daar begint het al. Er is geen plaats voor een vaste baan, dus moet het in segmenten. Maar met een schaduwstation onder de baan en dus verschillende sporen (in Z!) die uitgelijnd moeten worden op de overgangen lijkt me dat niet eenvoudig.
2) Dan is er nog "den ellentik". Daar moet nog behoorlijk wat geprobeerd worden. Zeker als de onderkant niet 100% bereikbaar wordt. Digitaal in Z zie ik niet zitten. De andere systemen bevallen me niet echt. En als er veel zelfbouw bij komt dan gaat er toch ergens moeten getest worden.
3) En dan is er nog de psychologie van de bouwer. Ik heb een donkerbruin vermoeden dat eenmaal de sporen er goed genoeg liggen dat er gereden kan worden er van verdere afwerking geen sprake meer gaat zijn. Trouwens tegen dan ben ik minstens 70.
Gezien de openstaande punten dacht ik aan een testbaan. Er zijn er hier al enkele voorgesteld op het forum. Leek me een goed idee. Maar als ik daar alles wil op uittesten waar er problemen kunnen zijn dan is het verschil met het eindontwerp niet groot meer. De klimspiralen moeten er dan toch komen en minstens 2 modules. Het schaduwstation is iets kleiner en de treinlengtes ook maar daar stopt het eigenlijk.
Als ik alles op een rijtje zet dan is het kiezen tussen pest en cholera. Ofwel een testbaan die frustrerend gaat zijn en toch definitief gaat worden omdat er geen goesting (of tijd) meer is om aan het finale ontwerp te beginnen. Ofwel een finale baan die even frustrerend gaat zijn, een stuk meer gaat kosten, maar misschien met iets meer motivatie.
Tot nu toe zie ik de volgende voordelen aan een testbaan:
- compacter, dus vlotter op te stellen
- omdat die recht kan gehouden worden (finale ontwerp is in zijn geheel in een boog) kan er vlot gestart worden.
- geen spijt om weg te smijten
Voor direct de grote sprong voorwaarts:
- motivatie kan hoger gehouden worden
- alles wat gelukt is, moet je niet meer herbeginnen
Graag had ik goede argumenten gehoord voor beide scenarios. Dat er iets over het hoofd gezien is, is een zekerheid.
Johan,
Gezien mijn eigen ervaringen opteer ik voor het testbaantje. Je hebt al vlug resultaat en je kan je treintjes laten/zien rijden. Staat het ontwerp je niet echt aan (zoals in mijn geval nu), breek je af en begin je opnieuw; geen been aan gebroken en geen extra kosten.
Al de fouten die je op een werkelijke baan ook zou ondervinden, ondervind je ook op een testbaantje.
Heb je genoeg 'getest'? Zorg dan dat je uitbreidingsmogelijkheden hebt op je testbaantje en bouw dan (iets kleins?) verder.
Hoe herkenbaar, Havoc / Johan!
Dit onderwerp meer bij Ooit zal het klaar zijn?
Een uitgebreide testbaan heb ik ook overwogen om dingen uit te proberen.
Digitaal is voor mij ook niet zo nodig.
Je, U (ik weet nog altijd niet hoe dat taalkundig "werkt" in Belgie [:I]) geeft aan 30 jaar plannen te hebben.
Mijn tegenvraag: Wat is er mis mee gewoon te beginnen met dat plan?
Dingen uitproberen kan je ook op je definitieve plan, zoals ik dat ook doe. Op mijn baantje heeft vrijwel nog nooit iets gereden [:I]
En dat terwijl ik vrij zeker ben van dat een 3-wegwissel zeer waarschijnlijk problemen gaat geven.
Wel is bij dat ontwerp heel goed nagedacht over de exploitatie.
Kijk: voor een testbaan is ook veel tijd nodig waarbij ook nog nagedacht moet worden mbt. experimenten voor het definitieve ontwerp.
Mijn testbaantje is een oude simpele ovaal met 1 wissel, waarop ik electronica test.
De gedacht over het besturen van de baan zit in mijn hoofd, werk daar aan als het uitkomt. Dat betekend dat als je denkt ergens een oplossing voor hebt die best eens niet zou kunnen werken. Het gaat stap voor stap, maar uitkomen doe ik er!
Samengevat: In mijn plaats zou ik gewoon beginnen met het uiteindelijke ontwerp. En stap voor stap de problemen die je tegenkomt aan te pakken. Tis maar een idee, he [?]
Edit: verschillende keren tekst gewijzigt.
Ik heb geen idee of je vooral een rijder, of eerder een bouwer bent.
Dat lijkt me de afweging, want als je graag je treintjes wil (laten) zien rijden zou ik voor een testbaantje gaan.
Dat is ook nuttig om materieel te testen, te roderen, ...
Maar zoals ik jou inschat, heb je heel wat voorkennis, en niet zoveel (technisch) ge?xperimenteer nodig.
Ik zou voor de baan gaan. Je sporenplan is klaar, misschien je onderbouw-plan ook al (gedeeltelijk). In segmenten een baan met verdiepingen bouwen biedt inderdaad extra hindernissen (uitdagingen) en dan is een goede planning zeker nuttig.
Hallo Johan,
bekijk de wereld niet in zwart/wit maar in nuances van kleur! [;)]
Ik zou voor een oplossing kiezen dat dus tussen beide zit. Ik zou een sectie van je uiteindelijk baanplan kiezen dat een beetje autonoom kan beschouwd worden: een halte, een spoorsectie, een kolenhandelaar met aansluitspoor... iets vrij klein van oppervlakte (max 1m? oppervlak) dat je als module uitwerkt. Als het af is en je bent er tevreden over, kan je het integreren in je uiteindelijke baan.
De bedoeling is dan dat je dit segment volledig af bouwt: onderbouw, sporen met bedding en ballast, elektrische aansluitingen, begroening, scenery, inclusief besturing en exploitatie... Op deze manier kom je heel snel in aanraking met alle aspecten van de modelspoorbouw, en doe je in alle disciplines die belangrijke eertse ervaring op. Je leert jezelf kennen in wat je ligt, en vooral, wat niet (en waar je dus alternatieven voor moet gaan bedenken)...
Deze manier van werken heeft naar mijn idee alleen maar voordelen: het is gevarieerd, doeltreffend, overzichtelijk en leerrijk. Een jaartje later ben je klaar, om die GROTE baan te bouwen, met meteen je eerste segment klaar om ingewerkt te worden... [:D]
citaat:
Geplaatst door Gerolf
Ik heb geen idee of je vooral een rijder, of eerder een bouwer bent.
Dat lijkt me de afweging, want als je graag je treintjes wil (laten) zien rijden zou ik voor een testbaantje gaan.
Dat is ook nuttig om materieel te testen, te roderen, ...
Maar zoals ik jou inschat, heb je heel wat voorkennis, en niet zoveel (technisch) ge?xperimenteer nodig.
Ik zou voor de baan gaan. Je sporenplan is klaar, misschien je onderbouw-plan ook al (gedeeltelijk). In segmenten een baan met verdiepingen bouwen biedt inderdaad extra hindernissen (uitdagingen) en dan is een goede planning zeker nuttig.
Mijn idee!
Wat Michiel aangeeft zou ook een overweging waard zijn.
Tja, elk op zich genomen klint het wel. Maar telkens wrongt er iets.
citaat:
Gezien mijn eigen ervaringen opteer ik voor het testbaantje. Je hebt al vlug resultaat en je kan je treintjes laten/zien rijden.(knip)
Heb je genoeg 'getest'? Zorg dan dat je uitbreidingsmogelijkheden hebt op je testbaantje en bouw dan (iets kleins?) verder.
Wel ja, maar ik vrees dat als ik iets zie rijden er nooit meer gaat komen. En de baan is niet gedacht als uitbreidbaar. Meer plaats dan 1 voorstadsstation is er niet. Dus als er een testbaan komt, dan moet die daarachter op de container.
citaat:
Kijk: voor een testbaan is ook veel tijd nodig waarbij ook nog nagedacht moet worden mbt. experimenten voor het definitieve ontwerp.
Inderdaad, een testbaan -als ze bruikbaar wil zijn- is bijna een volledige baan. Daarom dat ik me de vraag stel.
citaat:
Ik heb geen idee of je vooral een rijder, of eerder een bouwer bent.
Dat lijkt me de afweging, want als je graag je treintjes wil (laten) zien rijden zou ik voor een testbaantje gaan.
Goed punt, zelf ben ik eerder iemand die dingen wil zien rijden. Maar dan rijden in de zin van exploitatie. Aan een ovaaltje als testbaan zou ik niet veel plezier beleven.
citaat:
Maar zoals ik jou inschat, heb je heel wat voorkennis, en niet zoveel (technisch) ge?xperimenteer nodig.
Ik vrees ervoor, Gerolf.
citaat:
Ik zou voor een oplossing kiezen dat dus tussen beide zit. Ik zou een sectie van je uiteindelijk baanplan kiezen dat een beetje autonoom kan beschouwd worden
Dat lukt niet want er zijn eigenlijk geen secties. Er is enkel 1 station met enkele spooraansluitingen. Dat is een beetje het probleem, het is alles of niets. Het enige dat zou kunnen apart gebouwd worden zijn de klimspiralen. Maar dat is niet echt een baan te noemen.
Hoi Johan,
perfect krijg je niets. Ook niet de perfecte startmethode.
Ik zou zeggen, stop met plannen en twijfelen. Stap naar de bouwmarkt, koop latten, panelen, vijzen en een hoop goede moed, en begin er gewoon aan.
Je zal zeker nog fouten maken, maar dat is eigenlijk niet belangrijk, want steeds herstelbaar. Belangrijkste is dat je iets creeert, dat je plezier hebt in wat je doet, en je trot bent op wat je hebt gemaakt. En dat alles kan je pas hebben als je er gewoon aan begint!
Optie Gerolf dus! [;)]
Zijn je onderbouw-plannen klaar? Dan naar de bouwmarkt en doen [;)]
Indien niet: Misschien is het een idee wat Gerard van MTD heeft gedaan voor zijn Z-minibaantje van 2008: het bovendeel scharnierend op het onderste.
Zo kan je steeds gemakkelijk werken aan de onderste ?n de bovenste laag, zonder dat je treintjes enorme hoogteverschillen moeten overwinnen.
Ik denk dat je op die manier ook modulebakken kan maken, die dan naast elkaar rusten op een groter frame. Als het ware een aantal koffers naast en achter elkaar op een tafel.
citaat:
Indien niet: Misschien is het een idee wat Gerard van MTD heeft gedaan voor zijn Z-minibaantje van 2008: het bovendeel scharnierend op het onderste.
Goed idee, dat was een van de openstaande problemen en eigenlijk de reden op toch een testbaan te maken. Sporenplan is er, goed idee om de onderbouw te maken ook. Maar hoe aan bvb de bedrading werken als daar iets moet aan veranderen dat was een zwart gat.
Wat is eigenlijk een testbaan,dat is gewoon een baantje met jou idee.
Oke,bouw het en wat dan,je bent niet tevreden of wel.
Bij wel, bouw je gewoon door.
Bij nee,je bouwt een volgende testbaan.
En dan begint het weer opnieuw.
Gewoon beginnen met een baan,en als hij af is ben je toch weer niet 100% tevreden.
Dus was het een testbaan.
Simpel gesteld.
We bouwen eeuwig testbanen want absoluut goed en tevreden worden we toch nooit.
wim
Das nou precies wat ik bedoelde, Wim.
Ook ik ben voor de 3e keer bezig, maar gebruik het definitive sporenplan ontwerp gewoon als testbaan. Dat ontwerp koste me al heel veel denkwerk. Zonde om dat op te geven! De vraag of het zaakje ooit eens "af" komt stel ik me niet eens meer. Al doende leert men ofzoiets.
citaat:
Geplaatst door ysbeer
Wat is eigenlijk een testbaan,dat is gewoon een baantje met jou idee.
Oke,bouw het en wat dan,je bent niet tevreden of wel.
Bij wel, bouw je gewoon door.
Bij nee,je bouwt een volgende testbaan.
En dan begint het weer opnieuw.
Gewoon beginnen met een baan,en als hij af is ben je toch weer niet 100% tevreden.
Dus was het een testbaan.
Simpel gesteld.
We bouwen eeuwig testbanen want absoluut goed en tevreden worden we toch nooit.
wim
Daar ben ik niet 100% mee eens. Voor mij is een testbaan gewoon dat: een baan waar je dingen op uittest en die van bij voorbaat nooit een baan wordt (of is). Een baan die je ontwerpt om specifieke problemen te veroorzaken.
Als die baan er ooit komt in een bruikbare toestand komt er nooit een andere.
Bekend probleem , als je het een probleem kan noemen natuurlijk , ik ben ook alweer bezig met dingen te veranderen , met de jaren leer je weer heel andere dingen en dan gaan die " oudere" creaties gewoon weer weg en bouw je iets nieuws ( mooier en beter).
of het ooit af raakt , net zoals Frank_N , stel ik mij die vraag niet meer , het is gewoon leerrijk en leuk om te doen , en als ik geen zin heb om te bouwen dan rij ik , en vice versa.
Volgens mij, Erwin, werkt het zo bij vele modelspoorders.
Ik vernam dat ook op allerlei modelspoorbeursen van "oude" rotten in het wereldje.
citaat:
Misschien is het een idee wat Gerard van MTD heeft gedaan voor zijn Z-minibaantje van 2008: het bovendeel scharnierend op het onderste.
Gerolf, vandaag in de file verder nagedacht over dit idee en ik denk dat ik eruit ben. (zeg nu nog dat files nergens goed voor zijn)
Het probleem om direct aan de definitieve baan te beginnen was er vooral een van mechanica (uitlijnen op 2 niveaus) en eraan werken als je niet wil herbeginnen.
Mijn idee tot nu toe was om de modules op 2 verdiepingen te maken, kwestie van stevigheid door een 3D frame te vormen. Vandaar het probleem om eraan te werken, uit te lijnen en vooral geen goesting om te herbeginnen gezien het werk.
Maar als ik het schaduwstation als modulebakken maak en de baan er als "platte" modules erbovenop leg (simpel uitgelegd) dan is alles opgelost denk ik.
- de bakken van het schaduwstation vormen een stevige ondergrond
- uitlijnen van die bakken is "eenvoudig"
- omdat de baan er bovenop ligt is het uitlijnen van de baan onafhankelijk van het schaduwstation eronder (binnen redelijke grenzen)
- omdat beide afzonderlijk zijn is er gemakkelijk aan te werken
- omdat ze afzonderlijk zijn is 1 van de 2 herbeginnen geen ramp
Met dit systeem zou ik dus kunnen beginnen aan het schaduwstation. Bovenop een simpele plank zodat er gereden kan worden en getest. Als het schaduwstation "af" is kan de finale baan erboven. Dat schaduwstation kan toch dienen voor eender wat erboven komt. In theorie zouden er dus verschillende banen bovenop hetzelfde schaduwstation gemonteerd kunnen worden.
Dus in zekere zin kan ik dan bouwen aan zowel een testbaan als de definitieve baan tegelijk. Moet wel eerst de volledige onderbouw herdenken. Maar met de werken aan de Brusselse ring volgende maand moet dat vlot vooruit gaan.
Bedankt voor de idee?n mannen. Indien er iemand grote mankementen ziet mag hij/zij dat natuurlijk kenbaar maken. Liefst zo snel mogelijk... (voor de file)
Awel Johan, het idee is zeker niet slecht. Ga er voor, zou ik zeggen. [;)]
Ik vind het heel origineel het systeem van een (vast) schaduwstation met uitwisselbare zichtbare gedeeltes. Wie thuis weinig plaats heeft zou op die manier met modules kunnen werken die dan 'ooit' (op een tentoonstelling bvb) een grote baan zouden kunnen vormen.
Goed idee is 1 ding...of het werkbaar is een ander. [:I] Eerst eens zien hoe zo'n "ondermodule" stevig en toch licht te maken is.
Toepasselijk oud vlaams spreekwoord: "We zijn nog niet aan de nieuwe pattaten".
Goed concept, Johan [8D]
Die "schaduwbakken" (een nieuw modelspoorjargon-woord?) moeten naar mijn idee:
- stevig en licht zijn (open lattenkist?)
- indien ze (afneembare) poten bevatten ook een grote stijfheid hebben (schraagverbindingen?)
- makkelijk aan te sluiten zijn (multikabel naar centrale en/of naar bovenbouw)
- goed uit te lijnen zijn (demonteerbare scharnier, of pen-gat verbindingen)
- zo toegankelijk mogelijk om "in bedrijf" toch bvb een ontspoord wagonnetje te kunnen weghalen
Hout lijkt voor de hand te liggen, maar misschien zijn geperforeerde metalen hoekprofielen ook een optie...
Goede opsomming Gerolf, je lijstje loopt 100% gelijk met het mijne. Enkel koppel ik voorlopig de electriciteit los van de mechanica. Gemakkelijk de stroom verbinden is tenslotte steeds een noodzaak als je baan uit elkaar moet.
Ik ben eerlijk gezegd ook aan het twijfelen tussen hout en metaal. Hout heeft als voordeel dat het relatief licht is, redelijk goedkoop en gemakkelijk te verbinden. Maar ik ben geen held in het te bewerken. Als je voor metaal kiest dan is er alu en staal. Alu heeft als voordeel dat het licht is. Maar het is duurder, moeilijker te bewerken/verbinden en minder stijf. Staal daarentegen is zwaar en roest. (je kan alu lijmen maar ik vrees dat een goede structurele lijmverbinding buiten hobby mogelijkheden ligt)
Met 2 componentenlijm is aluminium goed te verbinden, mits de contact oppervlakken groot genoeg zijn. Een ander toverwoord is verband brengen in de hele constructie. Hele vliegtuigen zitten zo in elkaar!
Op het N-spoorforum vond ik dit: http://www.n-spoorforum.nl/viewtopic.php?f=14&t=3959&start=160
Een constructie met hout, goed over nagedacht.
Edit1) Er zijn alu profielen verkrijgbaar in de flightcase branche.
Volgens mij is er niks mis mee eens daar naar te kijken, Havoc (Johan).
Ja Frank, vliegtuigen worden ook gelijmd maar ik vrees dat die lijmen niet diezelfde zijn die je in de doe-het-zelf vindt. En een autoclaaf heb ik ook niet direct ter beschikking. En dan moet je nog dezelfde legeringen vinden want in alu zijn er ook behoorlijk wat soorten.
Ik ga maandag in de les eens vragen hoe het zit met lassen van alu. Ja, ik weet wel dat het kan maar als het bijna onmogelijk is om krom trekken te vermijden is het ook geen (gemakkelijke) oplossing. Maar ik vrees dat het schroeven/bouten en rivetten zullen worden.
Een verdere complicatie is dat de hele baan -en dus ook de onderbouw- een flauwe bocht is...
citaat:
Geplaatst door Havoc
Een verdere complicatie is dat de hele baan -en dus ook de onderbouw- een flauwe bocht is...
Dat maakt het inderdaad moeilijk. Toch de onderbouw verdelen in rechte stukken?
De buitenrand kan je dan alsnog bekleden met een strook triplex [;)]
citaat:
Geplaatst door Havoc
Goed idee is 1 ding...of het werkbaar is een ander. [:I] Eerst eens zien hoe zo'n "ondermodule" stevig en toch licht te maken is.
Het gewicht is meestal niet zo een probleem,je gaat er geen KM meelopen.
Probleem is veel meer de afmeting,die zijn soms behoorlijk lomp.
wim
Goeie opmerking. Voorlopig ga ik uit van 1200mm x 600mm. Ik schat dat de bakken met het schaduwstation zo'n 150mm tot 200mm hoog gaan worden. De baan die erop komt ongeveer 80mm zonder gebouwen etc. Maar die is los en kan dus apart verplaatst worden.
Vandaag eens ge?nformeerd over het lassen van alu. Niet simpel en zeker niet voor beginners. Dus dat idee kan ik al opzij zetten. Inox is veel gemakkelijker en moet ge ook niet schilderen. Kan wel iets dunner maar moeilijker te bewerken.