Hoe het ooit begon..

[dani]

Bij mij begon de liefde voor de moedertrein toen ik een jaar of  13 was...
Niet met een eigen trein, maar omdat een buurjongen van zijn "rijke neef"  (doe toen 23 was en ging trouwen) een volledige Märklin baan inclusief scenery, signalen, trafo's en noem maar op, cadeau gekregen had.

Dirk en ik hebben  uren en dagen en weken op de kamer doorgebracht waar die baan stond.  Het was een plank van zowat 3,5 meter bij 2 meter  maar toen leek dat GIGANTISCH.    En hij had wel zeker 12 locomotieven !!!   Al de modellen die hij toen had, heb ik nu ook in mijn collectie, al de "oudjes" van Märklin staan hier nu ook, maar dag gedigitaliseerd.    De baan zelf was  niet zo complex..    Een buitenste ovaal,  2 wissels naar de midden ovaal met een helling, brug en kruiswissels, en een binnen ovaal met daarin een kopstation en een stukje rangeerspoor.      Maar toen was dat het van het voor ons...

[Huugooke]

Raar, ik had ook zo'n buurjongen, die dozen vol Märklin had. Toen die mijn rommelig baantje zag moest hij dat ook hebben, en toen hebben we een hele baan gebouwd op... zijn pingpongtafel!

[59erke]

Ik ben ooit in mijn tienerjaren begonnen met een lego versie van de TGV, simpel ovaaltje met een perronnetje.
Toen waren de lego treinen nog niet met een batterij maar met een middengeleider en een transfo



Daarna met een klassieke Marklin startset begonnen. Een afbeelding van de set vindt ik nergens maar het was een simpel ovaaltje met een kleine goederenloods van Vollmer en een bordeaux BR216 van de DB met enkele goederenwagens.
Al snel groter gemaakt met dubbelspoor en toen extra loks en wagens aangekocht.

Toen ik 18 werd alles verkocht want uitgaan was leuker dan treintjes spelen en sinds mijn 35e terug begonnen in N schaal

[dani]

3 rail lego dus :-)

[Havoc]

Zelfs met 2 middengeleiders in mijn tijd.

[Lange Trein]

Nen goeie morgen Allemaal saamn,
Voor ons, mijn broer en ik begon het in 1967, stoomlocje 3000 van Marklin, simpel ovaal met een zijbaan en hand bestuurde wissel. We speelden er zoveel mee dat er spoedig een en ander bijkwam en na een jaar of 3 hadden we 7 locs, elektrische wissels en signalen, maar geen vaste stek. Zogenaamde tapijtbanen, telkens opbouwen en afbreken. Bij aanvang hogere studies verdween de gehele collectie mooi in 2 dozen; die van m'n broer en de mijne op zolder van vaders bedrijf. Einde de jaren 80, het was ons als ingegeven de dozen van zolder gehaald en elk zijn doos mee genomen. Veertien dagen later brand alles af!
Toen de dochters ('93 en '95) zo'n 5 jaren eens een de trouwe 3000 uitgehaald en op een simpel ovaaltje op de baan laten rondrijden. Als je het rondrijden kon noemen: al de jaren stilstand zonder onderhoud en zonder speciale zorg verpakt hadden het materiaal geen deugd gedaan en het koste mij ong. 1 uur om het locje 'deftig' rond te laten rijden. Ondertussen staat mijn broer zijn doos ook al bij ons!
Maar, ... de fascinatie in de ogen van de dochters! Gewoon kippevel moment en vader terug gebeten door de virus.
In 2000 is onze zoon geboren en was het hekken helemaal van de dam. Sindsdien is de zolder ingepalmd en toegewijd aan Papa's treintjes.
De baan, beschreven in 'Mijne zolder' is er nog steeds maar doordat ik dit jaar meer in het buitenlang was (voor werk) dan thuis, is maar weinig gevorderd; maar er komt verandering in en normaal zou ik meer thuis moeten zijn naar het einde van het jaar toe.
Vervolg verzekerd.
Met vriendelijke groeten,
Denis   

[Michiel]

Hoe het ooit begon?

• 6 jaar: sinterklaas (opa) gaf me een groene drie-assige diesel (NMBS 260 blijkt later) en een rode 2-asser (O&K), met een paar wagons en veeeeel rails (grijs-kartonne Fleischmann). Ik werd fervent tapijtrijder
• 12 jaar: ouders zijn het tapijtrijden beu, en vader bouwt een optakelbare plaat in onze kinderkamer. M'n eerste vaste baan, met wat Lima spul erbij (rondjes rijden, weinig landschap want te zwaar)
• 16 jaar: broer is de kamer (en deur) uit. Ik maak m'n eigen kamerbrede vaste modelbaan met bergen en dubbelspoor. Belangstelling voor de Belgische spoorwegen groeit, ik begin zelf treintjes te kopen met m'n zakgeld. o.a; bouwkits (stoomlocs) van Jocadis... een heerlijke tijd
• 24 jaar: verhuis, gezinsleven, vast werk, ontdekking van de computer... Met treintjes spelen is over.
• ...
• 44 jaar: het kriebelt door stom toeval... Ik ga weer een baan bouwen! Huis te klein, H0 te groot, alles verkocht, herbegonnen in N: SaraaN is de naam!

De rest van het verhaal kennen jullie... 

[OlivierV]

Heb het op de een of andere manier altijd al iets fascinerend gevonden.

- Op mijn 4 jaar haalde mijn grootvader langs moeders kant zijn Fleischmann treinen nog eens boven, dit op een plaat met dubbel ovaal en kruising, was met de nmbs 204.006, Lok 25 stoomlocje en het rode O&K locje.
- Jaar nadien bij diezelfde grootvader eens een groot "ovaal" in de tuin gelegd (op een terras achteraan) en mij daar de hele middag mee vermaakt.
- Op mijn 8e of 9e heeft hij alles aan mij gegeven. Tot mijn 12-13 jaar hebben die treintjes dan heel vele modelkilometers afgelegd op de vele vloerbanen die ik had gemaakt, meestal grote dubbele ovalen tot de rails op waren in combinatie met Lego. Ook kocht ik toen enkele goederenwagens erbij, omdat ik als jongeling wel fan was van het "moderne spul" en ik wou goederenwagens met 4 assen en draaistellen, ook allen Fleischmann, ik was nogal merkgebonden.
- Rond mijn 14e werd alles in een grote doos gestoken en opgeborgen in de inloopkast op mijn ouders hun slaapkamer.
- Iets na mijn 21ste kreeg ik er op de een of andere manier terug interesse in en haalde ik de boel af en toe boven. Ik registreerde me op een aantal modelspoorforums, bouwde enkele simpele baantjes op een houten plank, werd lid van AMSAC, ondertussen bezig met een iets serieuzere baan en de rest ja ... dat kennen jullie wel.

[Stedahult]

40 jaar geleden mijn eerste treintje gekregen van (uiteraard) opa en oma.

Hoezo uiteraard ? Kwam Sinterniklaas bij jullie dan niet ?

Mijn ouders (de hulp sinterklaas) hadden het niet zo breed.